GLO SOOS ‘N KIND
7. WAAGMOED TUSSEN DIE RIETE (11 Mei)
“(Miriam) sê toe vir die farao se dogter: ‘Mag ek vir u ‘n vrou gaan roep, ‘n Hebreeuse vrou met ‘n pasgebore baba, dat sy die seuntjie vir u kan laat drink?’” – Eksodus 2:7
———————–
Ons romantiseer dikwels Moses in die mandjie, maar vergeet die politieke risiko van Miriam. Ten spyte van ‘n farao wat die dood van Hebreeuse seuns beveel het, hardloop sy nie weg nie. Sy tree vorentoe. Haar waagmoed is nie bloot kinderlik nie; dit is teologies uitdagend: sy dwing die magtige farao-huis om die einste kind te voed wat later jare hul stelsel sal omverwerp.
Israel se bevryding begin nie by ’n brandende braambos nie, maar by ’n jong meisie wat kyk, wag en die regte vrae vra. Miriam herinner ons dat Goddelike verset selde met trompetgeskal begin. Dit begin dikwels by diegene wat in die kantruimtes—die “riete” van die samelewing—staan en weier om deur vrees verlam te word.
Later sou sy as profetes die koor lei (Eks. 15), maar haar grootste profesie was dalk hierdie stil daad van getrouheid. Ware geloof vra nie altyd vir groot gebare nie, maar vir die moed om “klein” te wees in die oë van die wêreld, terwyl jy groot dinge vir God waag.
———————–
> VIR SELFSTUDIE:
Eksodus 2:1-10 — God se voorsienigheid werk deur menslike vindingrykheid.
Eksodus 15:20-21 — Die ritme van getrouheid en lof aan God.
Miga 6:4 — Miriam se leierskap word deur God erken.
Waar vra God jou om die status quo uit te daag deur bloot getrou te wees in die “klein” oomblikke?
Here, gee my die oë van Miriam om geleenthede vir u koninkryk raak te sien waar ander dalk weens die gevaar wil terugtree. Gee my die waagmoed om dan U stem te wees.
Amen.