6. DIE WAAGSTUK VAN VERTROUE (8 Mei)

“’Kom!’ sê Hy. Petrus het uit die skuit geklim, op die water begin loop en naby Jesus gekom.” – Matteus 14:29
———————–
Het jy al ’n kind dopgehou wat van ’n muur af spring? Daar is geen huiwering nie, geen vrae oor die vanger se armspier-kapasiteit nie. Hulle spring nie omdat hulle die wetenskap van val verstaan nie, maar omdat hulle die karakter van die vanger ken.
Vir ons as volwassenes is vertroue dikwels iets wat ons eers doen as ons al die waarborge in plek het. Ons wil eers die “net” sien voordat ons die platform verlaat. Maar in die koninkryk van God is geloof nie die afwesigheid van risiko nie; dit is die bereidwilligheid om beheer te verloor omdat jy weet Wie jou gaan vang.
Geloof is die waagstuk om uit die boot te klim terwyl die storms nog woed. Dit is daardie oomblik tussen die loslaat en die vangplek waar jy besef: my veiligheid lê nie in my eie balans nie, maar in Sy roepstem. Om te glo soos ’n kind, is om op te hou om die water te toets en te begin vertrou op die Een wat jou op die water kan laat loop.
———————–
> VIR SELFSTUDIE:
Hebreërs 11:1 — Geloof is die bewys van dinge wat ons nog nie sien nie.
Psalm 56:4 — Die doelbewuste keuse om te vertrou wanneer die vrees toeslaan.
2 Korintiërs 5:7 — Ons lewe deur geloof, nie deur visuele sekerheid nie.
Waar staan jy tans op die rand van die muur, en wat keer jou om te spring in die arms wat reeds vir jou wag?
Here, ek is so moeg daarvoor om eers sekerheid te soek voordat ek gehoorsaam. Leer my om te “spring” – nie omdat ek dapper is nie, maar omdat U getrou is. Help my om vandag die vryheid te vind van iemand wat weet hulle sal gevang word.
Amen.

