Lig in die Winter.

2 –Wag en onthou (2 Jul)

⁠📖 “Ek hou vas aan u troue liefde, oor die uitkoms wat U gee, juig my hart. Ek wil sing tot eer van die Here, omdat Hy aan my goed gedoen het." (Psalm 13:6 - 1983)

Daar is ‘n verskil tussen wagtyd en mors van tyd. Tog voel wagtye dikwels soos verlore tyd.

Ons wag vir antwoorde. Ons wag vir genesing. Ons wag vir versoening. Ons wag vir die dag wanneer iets wat lank stukkend is, uiteindelik herstel sal word.

Wanneer ons jonk is, dink ons wagtye is onderbrekings van die lewe. Later ontdek ons dat wagtye dikwels die lewe ís.

Wat merkwaardig is van Psalm 13, is dat Dawid se omstandighede waarskynlik nog nie verander het toe hy hierdie woorde (v6) skryf nie. Wat wel verander het, is sy perspektief op sy situasie.

Aan die begin van die psalm kyk hy na alles wat ontbreek, maar teen die einde kyk hy verder terug. Hy onthou wie God nog altyd was.

Dit is een van die groot gawes van ‘n lang geloofspad. Wanneer die hede onseker word, het ons herinneringe. Ons onthou vorige winters wat ons gedink het ons nie sou oorleef nie. Ons onthou troos wat gekom het toe ons dit die minste verwag het.

Hoop word nie altyd gebore uit wat ons vandag sien nie. Soms word dit gebore uit wat ons weier om te vergeet.

🔌 BYBELSTUDIE
⁠Psalm 77:12–16 & Josua 4:1–9
⁠Die digter vind nuwe moed wanneer hy terugdink aan God se dade in die verlede. Net so word die klippe uit die Jordaan die herinnering dat God se trou nie vergeet moet word nie.

☝🏼 – Wanneer jy terugkyk oor jou lewe, watter gebeurtenis herinner jou die sterkste dat God jou nie vergeet het nie?

🙏🏽 Here, wanneer wagtye lank word, herinner my aan die spore van u trou in my lewe. Help my om te onthou wat ek reeds van U weet. Amen.